Gunluk projesi bir Filistinli multecinin gunluk hayatinin nasil oldugunu dunyaya anlatabilmek icin tasarlanmis ozel bir projedir.
Hikaye, Karama uyesi 17 yasindaki Tamer tarafindan kaleme alinmistir.
Gunlugun onceki bolumlerini okumak icintiklayin.
Asagidaki hikaye Tamer'in Ingiltere'ye 2004'te yaptigi gezinin bir kismini anlatmaktadir:
Urdun'e Gidisim
Israil tarafindan kontrol edilen Allenby Koprusu'nu gectikten sonra o anda ozgur oldugumu, istedigimi
yapabilecegimi cunku bundan sonra hic bir kontrol noktasi gormeyecegimi dusundum.
Ancak Urdun'e girdikten sonra bile neden 20 dakikada bir kimligimi gostermek zorunda oldugumu, neden o kadar cok para vermek zorunda oldugumu dusunuyordum. Baska bir ulkeden digerine gecmeye calisiyordum, neden bu muydu? Gecilecek cok fazla sinir ve kontrol var, neden? Butun guzel seyleri yokeden savaslar yuzunden, heryere sinirlar ve insanlar arasina bariyerler koyan savaslar yuzunden, ama neden? Cunku dunyada adalet ve sevgiye inanmayan cok insan var.
Bizim Kral Huseyin Koprusu dedigimiz sinirin diger tarafindaydim artik, fakat ne yapacagimi bilmiyordum cunku icinde Urdun'de yasayan akrabalarimin telefon numaralarinin yazili oldugu defterimi kaybettigimi farkettim. Urdun'deki akrabalarimi 12 senedir gormedigim icin nerde yasadiklarini da bilmiyordum. Eger ailem Urdun'e gitmek isterse bir suru izin almak ve yanlarinda cokca para tasimak zorundalar. 2000 yilinda Urdun'e ailemle gelmeyi planliyorduk ancak bildiginiz gibi isgal oldu ve durumumuz eskisinden de kotu hale geldi. 2004'ten once Urdun'e gidememistim cunku gitmek istesem hersey cok karisik ve zordu. Bir sure sonra yanimda bu seyahatimi duzenleyen arkadasim Katharine Maycock'un numarasinin oldugunu hatirladim, onu aradim ve bana akrabalarima ulasmamda yardimci oldu.
Amman'a vardigimda akrabalarimi aradim, bana yaninda beklemem icin bir yer ismi soylediler. Yarim saat sonra bir adam geldi ve beni takip etmeye basladi, hirsiz oldugunu zannettim. Ancak hemen sonra 'Benim adim Maher!' dedi.
Kuzenim oldugunu anlamistim ama cok uzun zamandir gorusmedigimiz icin taniyamamistim. Evine gittimizde ailemi gordum ama o kadar zaman sonra sonra hepsi bana sanki yabancilarmis gibi geliyordu. Kuzenime sordum: 'Senin ve ailenin benim ailem olduguna emin misin?'
Daha sonra arkadaslarim Rima ve Maha Hunadi'yle zaman gecirdim, hemen arkasindan da Londra'ya uctum.
Tamer.
Geziden fotograflar icin: photoblog.be/karama